Een week kanoën en wildkamperen in Zweden: onze route en tips

We nemen je mee met REISNEUZEN op een week kanoën en wildkamperen in Zweden, van de eerste peddelslagen tot de laatste terugtocht naar basecamp. Onderweg delen ze niet alleen veel stilte, natuur en mooie kampeerplekken, maar ook handige tips over wat je wel en beter niet meeneemt.

De reis begint op Eindhoven Airport, met als doel een week kanoën in Zweden. Onderweg wordt al meteen duidelijk wat de trip zo bijzonder maakt: de stilte, de ruimte en het idee dat je een heel natuurgebied per kano doorkruist. Eerst gaat het richting Oslo, dat natuurlijk in Noorwegen ligt, maar van daaruit volgt nog een shuttle van ongeveer 2,5 uur naar Zweden.

Bij de aankomst op basecamp valt meteen op hoe lang het licht blijft, het is midden zomer en dus de langste dag van het jaar. Na een korte briefing halen ze hun kampeerspullen op en zetten ze het tentje op voor de eerste nacht.

Na de briefing krijgen ze peddels, een ton, drybags en een foodpack. Alles wordt opnieuw ingedeeld en daarna krijgen ze kano nummer 32 toegewezen. De boot gaat op een karretje en dan is het eindelijk zover, ze gaan te water.

De route staat in de canoe trip-app, als het groene lijntje. Ze varen een stuk en meren daarna aan bij een officieel shelter om te lunchen. Daar leggen ze uit dat een shelter een plek is waar je kan kamperen, met onder meer toiletten en kampvuurplekken. Uiteindelijk kiezen ze toch voor een nog vettere plek, eentje die niet officieel is maar wel extra bijzonder aanvoelt.

Een groot deel van de trip draait om het vinden van een fijne plek om te slapen. Soms is dat een officieel shelter, soms een stille, meer afgelegen plek waar ze hun tent, hangmat en spullen neerzetten. De sfeer is telkens hetzelfde: rustig, stil en heel mooi.

Ook het eten maakt deel uit van de ervaring. Ze koken met Adventure Food uit het foodpakket, dat volgens hen meer dan genoeg bevatte, van ontbijt en lunch tot avondeten en snacks. Tussendoor gaan ze zelfs nog zwemmen, en later op de trip eten ze onder meer worteltjes met wijn en chili con carne met rijst.

Op de eerste ochtend na het wildkamperen regent het. Ze hadden het al verwacht, dus het plan is vooral rustiger aan doen en wachten tot het droger wordt. Omdat ze geen water meer hebben, varen ze later naar het midden van het meer om flessen te vullen. Aan de kant drink je het water beter niet, omdat daar parasieten kunnen zitten.

Daarna trekken ze weer verder. Het ritme van de trip wordt duidelijk: kanoën, zoeken naar een plek, aanmeren, koken, slapen en weer verder peddelen. De route blijft rustig, maar verandert wel van uitzicht zodra ze nieuwe gebieden binnenvaren.

Op dag 3 varen ze een sluis in, waarvoor je een qr-code nodig hebt in de Travelbase-app. Het is volgens hen de grootste sluis in de omgeving. Daarna varen ze verder door een smalle doorgang, veel smaller dan het water dat ze eerder zagen.

Later komen ze op een andere sluis uit, een grote die in twee delen vult. Na die passage zijn ze vijf meter hoger en varen ze een nieuw gebied binnen. Ook hier kunnen ze afval kwijt bij de sluis, wat onderweg erg handig blijkt.

Op een van de latere eilanden ontmoeten ze twee andere kanoërs, meiden die ze al eerder in het vliegtuig hadden gezien. Ze besluiten dat die gerust bij hen op het eiland mogen staan, wat het ineens extra gezellig maakt.

Voor de laatste wildkampeeravond kiezen ze een plek op de oostkant, omdat je dan de zonsondergang nog mee kan pakken. Dat blijkt een nuttige tip, want op een westkant met bomen verdwijnt de zon sneller uit zicht en koelt het eerder af. Op de nieuwe plek blijft het langer warm en kleurt de lucht later mooi roze.

Daar koken ze chili con carne uit blik met rijst, terwijl de rust en stilte opnieuw indruk maken. Het is precies die combinatie van natuur, eenvoud en vrijheid die de tocht zo sterk maakt.

Aan het einde van de video leggen ze ook nog even uit hoe het praktisch werkt in de natuur. Plassen kan gewoon overal, maar papier moet je weer meenemen. Voor nummer twee kregen ze een poepschep om een gat te graven en dat daarna weer dicht te maken.

Daarna varen ze voor de laatste keer weg van hun wildkampeerplek en keren ze terug richting de sluis en basecamp. Daar stroomt iedereen langzaam weer binnen, met nog één nacht op de camping voor ze de volgende dag naar huis gaan.